Pride: liefde is liefde

De eerste zomerse dag van 2019 verloopt in Utrecht extra feestelijk. Een bonte botenparade vaart zaterdag 1 juni door de grachten, toegejuicht door enthousiaste landrotten aan wal. De derde editie van Utrecht Canal Pride is één groot varend festijn.

Net als vorig jaar besluit ik de stoet gade te slaan vanaf een werf, een terras pal aan het water. Utrecht met haar laaggelegen werven is ideaal voor een botenparade; toeschouwers zitten al snel op de eerste rang. Filmmaker Dick Maas zag de charme er ook al van in toen hij zijn beroemde klassieker Amsterdamned maakte. De speedbootachtervolging in de film uit 1988 nam hij deels op in de Utrechtse Oudegracht.

Hoewel de boten zich ditmaal een stuk rustiger over het water voortbewegen, is het schouwspel niet minder spectaculair. De 48 kleurrijke vaartuigen – met dito muziek – fleuren de Utrechtse waterwegen extra op. Alle kleuren van de regenboog komen voorbij, en uiteraard veel roze.

Een fijn aspect van Utrecht Canal Pride is de interactie tussen deelnemers en het publiek aan de kant. Een opvarende van een van de boten ziet mij en mijn regenboogbretels en begint spontaan te flirten. Hij draagt dezelfde bretels, en dat schept toch een band.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Net als de vorige twee keren laat de zon zich ook ditmaal van haar beste kant zien. De weergoden behoren zeker ook tot de lgbt-gemeenschap. Of dragen haar minimaal een warm hart toe. Net zoals de mensen langs het water dat deze zaterdag eveneens doen. Geen enkel onvertogen woord klinkt er; slechts gejuich is hoorbaar. Toeschouwers en toegeschouwden vormen samen één grote blije familie. Het Engelse woord gay betekende vroeger niet voor niets vrolijk.

Ik ben hier omdat ik én altijd graag naar boten kijk én omdat ik volledig achter de boodschap sta die de deelnemers uitdragen. Iedereen mag zichzelf zijn en mag houden van wie hij of zij wíl houden. Liefde is liefde, niet waar? Of in het Engels: love is love.

Tekst en foto’s: Evert-Jan Pol